Mentorschap

Er zijn veel mensen in Nederland die door ziekte, verstandelijke beperking of een psychiatrische aandoening niet of niet voldoende meer in staat zijn om hun eigen persoonlijke belangen te behartigen. Steeds vaker is er geen familie die zorg voor hen kan of wil dragen. De vraag is, wie dan de beslissingen neemt op het gebied van behandeling, verzorging, begeleiding, verpleging en algemeen welzijn. Dat is het werk van de professionele mentor.

Een mentor behartigt de persoonlijke belangen van de cliënt. Dit zijn belangen die niet over geld en goed (financiën) gaan.

Het mentorschap is een wettelijke beschermingsmaatregel die door de kantonrechter wordt ingesteld als iemand niet meer goed in staat is zijn eigen belangen te behartigen of voor zichzelf te zorgen. Denk daarbij aan mensen met Alzheimer, een verstandelijke beperking, psychiatrisch ziektebeeld, of mensen in coma. De mentor neemt dan waar nodig beslissingen namens deze personen op het gebied van zorg en persoonlijk welzijn. 

Zorgverleners zijn wettelijk verplicht de mentor inzage te geven in alle rapportage van de cliënt en hen bij beslissingen te betrekken. Verder moeten ze de mentor informatie verstrekken over wijzigingen in begeleiding, behandeling of medicatie. De mentor is het aanspreekpunt voor alle betrokkenen rondom de cliënt.

Een mentor staat onder toezicht van de kantonrechter en moet hem jaarlijks een rapportage van het mentorschap overleggen.